23. əslində çox adi bir haldır. patriarxal cəmiyyətdə qadın bir çox hallarda ana,kiminsə bacısı,kiminsə anası,kiminsə qızı, kiminsə arvadı.. və sair kimi görülür. qadının üstünə ana olmaq məsuliyyətini töküblər. qadının dünyaya uşaq gətirmək funksiyası var ( glş ) amma bu o demək deyil ki, o buna məcburdur. ola bilər sənin çox güclü istedadın var, yaxşı piano çalırsan. amma sən pianoçu olmaq məcburiyyətində deyilsən ki.

deməyim odur ki, bunu mütləq pessimistliklə, bu dünyaya uşaq gətirmək nəyə lazımdır,ərgənlikdən sonra keçər və sair ifadələrlə izahlandırmayın. bəs harda qaldı fərdi azadlıq, seçimlər filan peşməkan? :-) o uşağı böyüdəcək, yetişdirəcək, dünyaya yeni bir insan əlavə edəcək və bunun sonsuza qədər məsuliyyətini daşıyacaq olan həmin qadının, bunu edib etməməyi seçmə haqqı olmalıdır. və bu tənqid ediləsi bir şey deyil. insan özünü psixoloji və fiziki olaraq buna hazır hiss etməyə bilər. fərz etsək ki, bir çox ailələrdə iki adam bir birindən sadəcə xoşu gəlir, az qala rahat rahat evdən çıxıb gəzsinlər, ailədən dırnaq arası qurtulsunlar deyə evlənirlər, sonra da elə 1 ay keçməmiş hamilə qalırlar, sonra da ortaya istənməyən, 5 il sonra boşanacaq valideynlərin yanında ailə deyilən şeyin nə olduğunu bilmədən böyüyən uşaqlar çıxır. belə bir vəziyyətdə hər bir şəxs gərək belə böyük bir məsuliyyəti boynuna götürmədən əvvəl hər şeyi düşünsün. doğrudan da özünü hazır hiss edirsən və bunu bütün ürəyi ilə istəyirsə o uşağı dünyaya gətirsin.

p.s yuxarıda yazdığım ailədən qurtulmaq məqsədli ər evinə qaçan qadınlar tamamilə ayrı mövzudur. əslində, elə bir vəziyyətdə onları da qınaya bilmirəm. sadəcə o vəziyyətdən sonra ortaya çıxan uşağa heyifslənmək qalır geriyə. elə qadınların sayı heç az deyil, ali təhsilini başa çatdıran kimi "nə vaxt evlənirsən?" suallarına məruz qalan ( bəzən qat-qat daha ağır reaksiyalarla üzləşirlər )qadının valideynlərinin ucbatından qaçmaq istəklərinin baş qaldırmasını anlayıram çünki.